BLOG DOUWE

Dit is het verhaal van Douwe. Douwe heeft op 1e kerstdag 2011 een hernia opgelopen. Het drukke baasje met zijn grote bek veranderde in een zielig hoopje hond. Wil je het hele verhaal lezen begin dan onderaan. Wil je alleen het laatste nieuws: de laatste update staat boven aan. Wil je Douwe of ons een mailtje sturen, klik dan hier: 'Douwe post'.

 

Kalender:

Datum Wat Datum Wat
zo 25 dec 2011 Douwe heeft acute hernia zo 15 jan 2012 3 weken
ma 26 dec 2011 naar dierenarts, diagnose hernia zo 22 jan 2012 4 weken
di 27 dec 2011 naar dierenarts, controle zo 29 jan 2012 5 weken
zo 1 jan 2012 1 week voorbij    
di 3 jan 2012 controle dierenarts zo 5 feb 2012 6 weken hokrust voorbij
vr 6 jan 2012 spannend filmpje van Douwe    
za 7 jan 2012 filmpje met reflex-test    
zo 8 jan 2012 2 weken    
ma 9 jan 2012 een mindere dag    
wo 11 jan 2012 laaste morfine    

Planning medicatie:

Dag
Prednison
Morfine
28 dec t/m 2 jan
2
1
2, 3 jan
1
1
4,5 jan
1
0,75
6 jan
1
0,5
7 jan
0,5
0,5
8 jan
0,5
0,5
9, 10, 11 jan
0,5 + 0,5
0,25
12 t/m 16 jan (nieuwe planning)
1
0
17 t/m 20 jan
0,75
0
21 t/m 24 jan
0,5
0
25, 27, 29 jan 0 0
26, 28, 30 jan 0,5 0
31,1, 3,4, 6,7 0 0
2, 5, 8
0,5
0

In vette letters de medicatie die we Douwe extra geven, boven de planning.

 

Woensdag 7 februari 2012: Laatste blog

Het gaat goed met Douwe. We zijn begonnen met het langzaam opbouwen van zijn conditie. Vandaag loopt hij al een heel rondje om de wadi (de wadi is het opvangbekken van regenwater voor onze deur). We lopen dit rondje 4x op een dag. We gaan dit steeds verder uitbouwen. Hij had wel wat last van diarree de afgelopen week. Hij heeft natuurlijk wat minder weerstand en ligt de hele dag lekker warmpjes binnen. Dan plots wat meer naar buiten en die koude wind op zijn lijf is natuurlijk niet heel prettig. We hebben dan ook maar, op aanraden van Jeannette, een jasje voor hem gekocht. Ook lekker voor zijn spieren.

In huis mag hij wat vaker los. Als wij er bij zijn, hoeft hij niet achter het gaas. dat vind hij ook wel leuk. Meestal ploft hij lekker op het dikke kussen neer, of komt gezellig bij ons liggen.

Gosse heeft een filmpje gemaakt van een stukje van onze wandeling vandaag. Klik hier om het filmpje te bekijken.

Op het filmpje zie je dat in het begin Douwe zijn achterpoot een keer wegzakt. Voor de rest loopt hij super....... in dit tempo. Als het sneller gaat dan vliegen de achterpoten nog alle kanten op. Ook bij het poepen zie je dat hij nog veel kracht mist.

Het traject waar we nu inzitten gaat nog heel lang duren. Langzaam aan zullen we Douwe steeds verder laten lopen. Rustig opbouwen en hopen dat we hem rustig kunnen houden zodat hij geen gekke dingen gaat doen, waardoor het toch nog in één keer mis kan gaan. Dat zal spannend blijven, maar het vertrouwen dat het goed komt zal ook steeds meer groeien.

We ronden het blog hier dan ook af. De meest spannende tijd ligt nu achter ons. Wij hebben er vertrouwen in dat het goed komt en we hopen dan ook in de toekomst weer met onze twee rakkers samen op pad te gaan en jullie tegen te komen.

Als bijna laatste: De aster die weken dienst heeft gedaan als pispaal en volledig is afgezeken (letterlijk) is ritueel in de kliko gegooid (goh, wat stonk dat ding).

We hebben vanavond nog een geluksballon in de lucht gelaten, met een mooie wens erbij. Die mag je niet hardop zeggen, want dan komt die niet uit, maar we gaan er van uit dat jullie wel weten wat die wens was.

Bedankt, lezers van dit blog, voor jullie medeleven tot dusver. Wil je nog eens weten hoe het met Douwe gaat, dan mag je altijd mailen/bellen.

Jannemieke, Gosse, Douwe en Jelle

 

 

 

 

 

Ook al zit er gaas tussen, de mannen kunnen toch lepeltje-lepeltje liggen, gezellig...........

 

 

 

Zondag 5 februari 2012: Yes, 6 weken zijn voorbij

De eerste 6 weken zitten er op. De absolute hokrust is geweest. Nu gaan opbouwen! Het betekent niet dat Douwe nu in één keer weer los mag lopen in huis en buiten, nee helaas. Hij blijft nog steeds veel in zijn hok, maar hij mag nu wel wat meer gaan lopen om zijn spieren weer te trainen. Nu met de sneeuw buiten kunnen we daar niets doen, dus gaan we binnen aan de gang. We lopen in huis over de loper. Deze is 10 meter lang en we lopen 4x op en neer en dat 4x op een dag na het uitlaten. Dat is een begin.

Gister zijn we hiermee begonnen en dat ging goed. Per dag gaan we kijken of we meer of minder gaan doen. We hopen eigenlijk wel dat de gladheid en sneeuw buiten snel verdwijnen, dan kunnen we lekker buiten aan de gang.

Het gaas waar Douwe achter zit hebben we wat beter vast gezet. In het vorige blog kon je lezen dat hij was ontsnapt. Helaas voor hem was dat ook de laatste keer.

 

Dinsdag 31 januari 2012: Naar de dierenarts

Vandaag is Douwe weer bij Aletta de dierenarts geweest. Bij de dierenarts gaat hij eerst op de weegschaal. Douwe is in de afgelopen 6 weken slechts 3 ons aangekomen, dus dat is mooi.

Douwe is vandaag zelf naar binnen gelopen bij de dierenarts. Vorige keer hebben we hem nog getild en met de sjaal geholpen. Nu hebben we hem zelf laten lopen en kon de dierenarts meteen zien hoe het met hem gaat. Daar werd ze wel blij van en wij dus ook. De rust van de afgelopen weken heeft Douwe goed gedaan. De reflextest werd ook weer gedaan en ook deze zag er erg goed uit. Weer beter dan de vorige keer. Aletta voelde ook nog Douwe zijn rug na. Deze staat nog wel bol, maar ze kon heel hard drukken zonder dat Douwe aangaf dat het pijn deed. Ook positief!

Wel gaan we nog even door met de prednison. Nog even om de twee dagen een half pilletje. Voor de zekerheid nog iets rustiger afbouwen.

We zijn op de goede weg.......................

Douwe voelt zich goed en dat gaan we merken. Douwe is vandaag voor het eerst ontsnapt. Als hij tegen het gaas duwt waar hij achter ligt, dan kan hij dat zo opzij duwen, dat heeft hij nu dus ontdekt............ wordt vast nog wel vervolgd.........

Aletta voelt de rug van Douwe na. Hij kijkt er wat simpel bij, maar geeft geen krimp.

Zondag 29 januari 2012: Ik ben het wel zat..........

Hallo allemaal, tja, zo is het, ik ben het wel zat. Wanneer mag ik weer eens door de voordeur naar buiten? Wanneer mag ik met vriendjes door de struiken rennen? Wanneer mag ik weer eens een kat naar huis brengen of in een boom jagen?

Ik lig nu al vijf weken naar buiten te staren uit het raam en het uitzicht is niet echt spannend meer. Ik ken ieder grassprietje, ik weet hoeveel spijlen het hek heeft, ik weet op welk tijdstip de honden uit de buurt worden uitgelaten, ik heb het zo langzamerhand allemaal wel gezien.

Ik krijg morgen mijn laatste prednison en dan ben ik er wel klaar mee. Ik krijg een enorme droge bek van dat spul en dus moet ik veel drinken, maar ze laten me maar een paar keer per dag uit, dus mijn blaas zit dan goed vol. Oooh, wat is het dan lekker om even leeg te lopen.

Mijn baasjes zeggen dat ik nu nog een week moet blijven liggen en dat ze dan weer iets meer met me gaan doen. Nou, ik mag 't hopen. Het zal wel niet veel soeps zijn in het begin, want ik merk dat als ik iets harder loop mijn achterbenen alle kanten opvliegen. Ik hoop dat we daar eerst maar eens wat aan gaan doen, want anders lachen ze me op straat straks allemaal uit.

Voor iedereen die dit blog leest een lekkere natte lik door je snuit en een knuffel voor je eigen viervoeter.

Zondag 29 januari: De kromme rug van Douwe

Vrijdag 27 januari 2012: Gelukkig was het maar één dag.

Douwe had woensdag een off-day en gelukkig is het bij één dag gebleven. Gister en vandaag gaat het weer goed. Hij is vrolijk en attent en poept iedere ochtend. Hij loopt zonder hulp van de sjaal naar buiten. Daar moeten we zelf wel heeeel rustig bij blijven, want als we een beetje enthousiast doen, dan wordt Douwe dat ook en tja, da's nie de bedoeling. Als we het rustig aan doen, dan loopt Douwe goed, maar wordt hij enthousiast, dan vliegen zijn achterpoten alle kanten op, geen controle.

 

Woensdag 25 januari 2012: Kon je maar praten.....

Kon je maar praten Douwe dan kon je ons vertellen hoe het met je gaat. Nu is het goed kijken, observeren en hopen dat we de juiste keuzes maken.......

Gister heeft Douwe nog een halve prednison gehad, vandaag geen, morgen krijgt hij weer een half enz. Vanochtend heeft Douwe niet gepoept, terwijl hij de afgelopen week iedere ochtend steevast dat wel deed. In de eerdere weken was het niet poepen een teken dat Douwe zich niet zo goed voelde. Gaan we nu weer een stapje terug dan? Hij oogt redelijk, maar het lijkt wel iets minder dan gister, of zien we dat verkeerd?? De verschillen zijn minimaal, wat doe je daar mee. Wat een getwijfel.............

Als het goed gaat is het een stuk makkelijker dan gaan de dagen voorbij en zijn we blij dat het zo gaat. Zo'n dag als vandaag brengt je weer aan het twijfelen, moet je ingrijpen, of zie je iets wat er niet is. Goed kijken als we hem uitlaten, hoe reageert hij als we bij hem komen of als we even weg zijn geweest.

De dag gaat voorbij. Morgen krijgt hij weer een halve prednison, kijken of dat nog een verandering teweeg brengt.

 

Zondag 22 januari 2012: Vier weken voorbij.........

Douwe ligt al vier weken plat. Het gaat nog steeds wel goed. Hij wordt wel wat onrustiger, vooral als we weg zijn geweest, maar dat negeren we dan maar.

Vier weken bijna niet lopen zorgt er voor dat de nagels flink groeien en ook de haren tussen de tenen. Vandaag was het dan ook tijd voor een pedicure behandeling. Het knippen van de haren tussen de tenen ging wel goed, maar het knippen van de nagels was een minder succes. Nou heeft hij daar altijd al wel een hekel aan, maar nu komt hij er ook nog mee weg. Tenminste dat denkt hij. Ik ga gewoon iedere dag één of meerdere keren per dag nagels knippen. Niet alles in één keer, want dan verzet hij zich te veel. Over een paar dagen ziet hij er dan weer netjes uit. En hopelijk zet hij dan ook zijn voorpoten weer wat minder schuin, want dat is er ook niet beter op geworden.

Ook hebben we weer even een foto van Douwe zijn kromme rug gemaakt (zie hieronder). Als je dit vergelijkt met de foto van 13 januari dan zie je geen verschil. Wij niet tenminste.

Wel is er duidelijk een verschil in lopen met een week geleden. Douwe loopt soepeler en ook iets zekerder. We laten hem nu regelmatig zelf naar buiten lopen, zonder sjaal, om te plassen en dat gaat goed.

Zondag 22 januari: de kromme rug van Douwe

Woensdag 18 januari 2012: Het gaat best goed.

Ja, echt, het gaat best goed. Douwe gaat vooruit. Als we nu vergelijken met een week geleden hebben we zeker wel weer winst geboekt. Nog steeds is Douwe goed rustig de hele dag.

In de avond wordt het iets lastiger, dat is bij ons vaak het moment dat er een lekker bot tevoorschijn komt of dat we gaan trainen. Ik heb de winkels afgestruind en heb lekkere dingen gekocht waar Douwe wel op kan kauwen, maar met niet te veel kracht. Zo heeft hij even wat te doen en dan is hij weer tevreden.

Vandaag hebben we weer een filmpje gemaakt. Weer even met een reflextest en een stukje lopen er bij. Vooral het lopen gaat de afgelopen dagen steeds een beetje beter. Hij loopt minder stijf met zijn achterpoten. Mooi om te zien. Op een stevige ondergrond loopt hij best oké, maar op de gladde tegels gaat hij snel onderuit. Gelukkig is hij zelf zo slim om op de loper te blijven die we voor hem hebben neergelegd.

Klik hier om het filmpje van vandaag te bekijken.

Bij de reflextest in dit filmpje laat Douwe op een gegeven moment zijn pootje wel heel lang naar achteren staan. Wellicht denkt hij: ze zet mijn poot steeds weer naar achter als ik 'm terug heb gezet, mooi, dan laat ik 'm zo maar effe staan....... dat zal dan wel de bedoeling zijn. De eerste paar keer zet hij zijn poot wel lekker vlot terug.

Als hij loopt zie je zijn staart als een propellor op en neer geen. Dit deed hij eerder nooit. We denken dat hij dat doet om zijn evenwicht beter te bewaren. Het ziet er wel grappig uit.

Douwe ligt lekker bij ons bij de bank en Jelle is maar eens even op het plekje gaan liggen waar Douwe zoveel tijd doorbrengt momenteel. Het moet wel een lekker plekje zijn.........

Zondag 15 januari 2012: Drie weken voorbij, nog drie te gaan.........

We zijn halverwege de rustperiode! De eerste drie weken zijn voorbij, nog drie te gaan..... Deze kunnen we in ieder geval gaan aftellen.

Daarna zijn we er natuurlijk niet, dat hebben we al eerder vermeld. Hierna komt er nog een hele lange periode om Douwe weer op krachten te krijgen en een periode waar we voorzichtig moeten zijn. Hopelijk gaat dan ook die kromme rug wat wegtrekken. Van Jeannette begrijpen we dat dat wel 3 maanden kan duren, voordat dat weer normaal is.

We zijn in ieder geval tevreden met hoe het gaat. Douwe heeft tot op heden geen terugval en ook al gaat het langzaam, als het maar vooruitgaat zijn we vooral blij.

Nu de morfine uit Douwe zijn lijf verdwenen is, is hij veel attenter. Dat maakt het wel wat lastiger, soms, net als vandaag... We gingen met vrienden en hun honden wandelen in Ede. We pakten de rugzak en Douwe wist direct: yes, we gaan wat leuks doen. En hij gaat dus zitten piepen. Het geeft dan best een rotgevoel, wetende dat je iets leuks met Jelle gaat doen, waar Douwe ook enorm van zou genieten en hij mag niet mee. Erger is dan nog dat ik wat vergeten ben en ik 10 minuten na vertrek weer binnen loop. Douwe keek me aan met een blik van: ik wist wel dat je me vergeten was...fijn dat je voor me terugkomt. Jasses, dan zou ik 'm zo graag meenemen..........

 

Vrijdag 13 januari 2012: Lekker blaffen naar de baas.

Vandaag met de dierenarts een nieuw medicatie-schema voor Douwe besproken. Het afbouwen begin deze week ging te snel. Douwe voelde zich niet goed, dus we zijn teruggegaan naar een hele prednison per dag. Wel hebben we de morfine afgebouwd en daar heeft hij woensdag de laatste van gehad. We moeten nu goed in de gaten houden of Douwe niet met een nog bollere rug gaat lopen. Dat zou er op duiden dat hij weer meer pijn krijgt.

Dat de morfine uitgewerkt is meende ik vanmorgen te merken. Douwe ging buiten plassen en wilde weer naar binnen lopen. Toen ik zie dat hij moest stoppen en nog eerst maar even moest gaan kakken, zette hij een grote mond op. Hij stond even lekker tegen met te blaffen alsof hij wilde zeggen: mens, waar bemoei je je mee, ik bepaal zelf wel wanneer ik ga kakken!. Zo kennen we ons mannetje weer! Hij ging uiteindelijk ook nog kakken (gelukkig heb ik toch nog invloed).

De laatste dagen is er weinig vooruitgang te zien, ook geen achteruitgang gelukkig. Het kan vanaf nu wel eens langzaam gaan, zei de dierenarts. Niet iedere dag kijken of het verandert, maar over een langere periode gaan kijken was het advies.

 

vrijdag 13 januari: de kromme rug van Douwe

Donderdag 12 januari 2012: Reacties van Douwe-vrienden.

Veel mensen weten dat Douwe een hernia heeft en we krijgen veel lieve en mooie reacties. Een lief kaartje van Zandor, Douwe zijn oud-duitse vriend, waar we veel mee samen hebben getraind. Zandor is op een gegeven moment een tijdje gestopt met trainen, maar was nu weer zover dat hij samen met Douwe er voor zou gaan. Helaas Zandor.... voorlopig niet, misschien ooit, misschien nooit.

Ook spelen er zich bijzondere taferelen af hier buiten op straat. In het donker 's avonds kun je Douwe mooi zien liggen voor het raam. Het baasje van flatcoat retriever Sem probeerde aan Sem uit te leggen dat Douwe daarginds bij het raam ligt. 'Kijk Sem daar is Douwe'. Sem reageerde enthousiast op de naam Douwe en stond te stuiteren, maar begreep er niets van waar hij kijken moest. Zulke dingen gebeuren natuurlijk alleen in het donker, zodat wij het niet zien, jammer.

Op straat of in Hemmen word ik veel aangesproken en wordt er vaak op voorzichtige toon gevraagd: Goh, Jannemieke, heb je maar één hond bij? Gelukkig kan ik dan antwoorden dat Douwe thuis ligt en dat ze hem over een hele tijd wel weer zullen zien. Dit tot opluchting van de meesten.

Ook ontvangen we reacties op het blog. Het verhaal over die ochtend dat we blij waren met onze schijtende hond is iets wat velen is opgevallen. Ook het filmpje met de reflextest valt op. Nou ja, het valt vooral op dat een goed getrainde hond als Douwe wel heel veel koekjes en commando's nodig heeft om te gaan staan. Ja sorry, maar door prednison en morfine ga je een stuk langzamer denken....... laten we het daar maar op houden.

Douwe is nog steeds stabiel. Op één prednison doet hij het goed. We zien de laatste dagen niet een vooruitgang, maar vooral ook geen achteruitgang. Hij kan redelijk zelf lopen in een rechte lijn op een stroeve ondergrond. Hij is nog steeds rustig, ligt de hele dag te slapen en maakt zich niet druk. Wel soms als er bezoek binnenkomt of als we wat langer van huis zijn geweest, dan herkennen we de oude Douwe tenminste nog even.

 

Woensdag 11 januari 2012: Rustig dagje.

Maandag avond is Douwe weer wat opgeknapt toen we hem een halve prednison extra gaven. We hebben sindsdien Douwe weer stabiel. Hij voelt zich fijner als hij in de ochtend een hele prednison krijgt en die geven we dus ook. Vandaag heeft hij wel zijn laatste morfine gehad. Morgen maar even afwachten hoe het gaat zonder morfine.

Het is nog in de ochtend als ik dit schrijf. Het ziet er naar uit dat het een rustig dagje gaat worden. Douwe ligt op zijn plekje tegen het raam aan. Ik denk steeds dat dat aan de koude kant is, maar hij ligt er het liefst, met zijn neus tegen het glas. De raam zit ook vol met neusafdrukken. Tijd dat ik die eens schoonmaak. Dat is alleen wel een beetje lastig. Als ik glassex op de raam spuit en schoon ga maken dan gaat Douwee als een gek liggen rollen omdat het kriebelt in zijn neus. Straks maar even doen als Gosse Douwe naar buiten laat.

 

Dinsdag 10 januari 2012: Foto-momentje.

 

Jelle past goed op zijn grote broer...............

Maandag 9 januari 2012: Afbouw Prednison gaat te snel.

Begin van de middag hadden we overleg met de dierenarts. We hebben Douwe zijn medicijn afbouw besproken en hoe het met hem gaat. Het ging de afgelopen dagen wel goed met Douwe, hij staat steeds beter op zijn pootjes en in een rechte lijn loopt hij steeds minder als een dronkeman. Douwe kreeg vandaag nog maar een halve prednison en een kwart morfine. De morfine moeten we echt afbouwen, maar als we zien dat het wat minder met Douwe gaat dan kunnen we wat prednison bijgeven.

De dag vordert en we merken dat Douwe toch een off-day heeft. In de ochtend ging het nog goed met hem, maar in de loop van de middag wordt het duidelijk minder. Hij is erg stil, blijft liggen als we bij hem komen en ligt maar wat suf voor zich uit te kijken. Hij heeft vandaag nog niet gepoept, terwijl hij in de afgelopen dagen iedere ochtend zijn behoefte deed.

Aan het einde van de middag besluiten we dan ook hem wat extra prednison te geven en gaan weer een stapje terug. Nu bekijken we weer even hoe we hem weer het beste kunnen helpen.

Hij ligt maar wat voor zich uit te staren en af en toe kijkt hij me vanuit zijn ooghoeken aan, tja maatje, we moeten het maar uit zien te zieken, kon je me maar vertellen hoe je je voelt, dat zou het wel wat makkelijker maken, gelukkig begrijpen we elkaar ook grootendeels zonder woorden.........

 

Zo, heb ik toch een beetje het buitengevoel............

Zaterdag 7 januari 2012: De reflex-test.

Na het spannende blog van gister, gaan we vandaag nog een stapje verder!!!!

We hebben weer een filmpje. Nu een filmpje van de reflex-test. Dit heb ik op dinsdag proberen uit te leggen. De dierenarts heeft deze test toen ook gedaan. Nu ga ik dus niet meer schrijvend proberen uit te leggen hoe de test gaat, maar kun je het zelf zien.

Bij deze reflex-test is het de bedoeling dat de hond direct zijn pootje weer goed zet. Een gezonde hond zal dat binnen een tel voor elkaar hebben. Bij een hond met problemen als Douwe gaat het langzamer en als de klachten erger zijn dan kan een hond ook wel niet reageren.

Klik hier om de video van de reflex-test te bekijken.

Zoals je op het filmpje zag reageert Douwe wat langzaam maar hij zet zijn pootje wel terug ( Tja, ge kunt ok nie altijd de vlotste weze). Het is wel slechter geweest in de afgelopen weken. Ook kun je op het filmpje goed zien dat Douwe met een bolle rug staat.

Hij ligt nog steeds hele dagen wat te slapen en voor zich uit te kijken. Hij is echt blij als we wat tegen hem zeggen of als hij even naar buiten mag. Douwe loopt ook nog steeds in een vlot tempo terug naar binnen, terug naar zijn plaats, hij krijgt daar dan ook altijd wat lekkers. Voor eten kun je hem nog steeds wat laten doen. Hij is nog niets aan het slopen of andere vervelende dingen aan het doen, laten we hopen dat dat ook zo blijft.

Tja, zo breng ik de laatste tijd veel tijd door, liggend, slapend......

Vrijdag 6 januari 2012: Een spannend filmpje.

De tijd vliegt toch ook weer voorbij. Voor je het in de gaten hebt is de eerste week van januari alweer bijna verleden tijd.

Laten we hopen dat de komende weken van Douwe zijn herstel ook voorbij blijven vliegen.

Om te laten zien hoe vlot ons manneke al is hebben we een videofilmpje gemaakt. Hierop kun je zien hoe Douwe naar buiten gaat om tegen de oude herfstaster aan te plassen (tja, meer spannends dan dit gebeurd er in zijn leven nou eenmaal niet).

Klik hier om deze spannende video te bekijken.

Nou, dat was spannend!

We hopen dat jullie enorm hebben genoten van dit filmpje. Wat je vooral ziet is dat Douwe al wel goed loopt van achter. Het is allemaal nog wat wankel, maar het gaat steeds beter. Hij staat nog wel met een bolle rug, hopelijk trekt dat de komende tijd nog wat bij.

Verder kun je zien dat Gosse Douwe op een manier vasthoudt die erg lijkt op het mennen van een paard. Gosse zijn pony-rij-ervaring van vroeger komt hier dan ook mooi van pas.

 

Woensdag 4 januari 2012: Pillen-schema.

Douwe moet gaan afkicken van de morfine. Om hem een cold-turkey te besparen bouwen we dit langzaam af. We hebben er maar een schema voor gemaakt (zie foto). Ook de prednison gaan we minderen, maar deze bouwen we langzamer af dan de morfine.

Woensdag 11 januari krijgt hij zijn laatste morfine en zaterdag 21 januari zijn laatste prednison. En als ik dit zo op schrijf denk ik: dat duurt nog wel effe voor het zover is!

Daarom heb ik eerst maar even een kalender gemaakt (zie bovenaan deze pagina). Dan weten we een beetje waar we zijn en waar we naar toe gaan. Er ligt nog veel tijd voor ons.

Het gaat momenteel naar omstandigheden goed. Douwe is nog steeds rustig overdag en slaapt veel. Hij piept niet meer als we Jelle alleen meenemen voor een wandeling. Nu houdt Douwe ook niet zo van regen, dus volgens mij vindt hij het deze dagen wel prima om lekker warm binnen te liggen.

 

Dinsdag 3 januari 2012: Naar de dierenarts.

Vandaag is Douwe voor controle bij de dierenarts geweest. Dit heeft ons een goed gevoel gegeven. De dierenarts heeft Douwe zijn rug gevoeld maar kon geen zwelling meer voelen. Hij reageerde ook niet op het drukken op de rug, dus dat is een goed teken. Ook zijn Douwe zijn reflexen weer bekeken. Hiervoor zetten ze de voet van de achterpoot naar achter zodat deze op de bovenkant van de voet staat (ja, sorry hoor, maar dit is echt niet uit te leggen). Bij loslaten moet hij dan het liefst direct zijn poot weer normaal zetten. Hier zit wel vertraging op, maar hij zet 'm uiteindelijk wel goed neer. Ook dit is positief.

Hij kijkt er wel een beetje simpel bij zoals je op de foto hiernaast kunt zien, maar ach, dat hoort ook een beetje bij het manneke (volgens mij denkt Douwe hier: sodemieter op met die camera, dit soort genante momenten moet je niet fotograferen!).

Ook het lopen gaat 'm redelijk af. We helpen hem nog wel met de sjaal, anders kukelt hij na een aantal passen toch nog om, maar hij staat best stevig, in vergelijking met vorige week.

Al met al gaan we de medicatie wat afbouwen. Hij krijgt nog steeds prednison en tramadol (morfine). We gaan proberen in beide af te bouwen. Hij zal dan wat minder high door het leven gaan en wat minder lodderig uit zijn ogen kijken.

Dit geeft ons goede hoop. Wel blijven we bij het standpunt dat alles wat we doen met beleid moet. De wervel heeft nu eenmaal zes weken nodig om te herstellen. We willen graag de vooruitgang blijven zien en geen risico lopen op een terugval door een stomme stunt van ons zelf. We zullen hem dus bijvoorbeeld blijven helpen met het naar buiten gaan met de sjaal, maar we zullen wel wat minder steun geven als dat kan. Het blijft belangrijk goed op te letten om terugval of vooruitgang te signaleren.

 

Zondag 1 januari 2012 (nieuwjaarsdag): Vervolg het eindejaarsavond-drama en uitrusten op nieuwjaarsdag.

Om maar mee te beginnen, voor alle lezers van dit blog: een prachtig nieuwjaar toegewenst en heb je een viervoeter: dan ook veel plezier met de viervoeter, geniet van elkaar!

We gaan even terug naar gisteravond:

Nou daar zitten we dan. Gisteravond, oudejaarsavond, klaar voor wat komen gaat. Helaas loopt het allemaal niet geheel volgens plan...... Douwe krijgt om 21.30 uur een pilletje valium. Na 15 minuten gaat hij languit liggen en denken we: dat gaat goed, hij wordt slaperig. Om na nogeens 15 minuten het totaal tegenovergestelde te ervaren. Douwe gaat zitten, liggen, staan, draait, gaat weer liggen en gaat maar door. Hij piept continu en is dus erg onrustig. Het wordt niet beter, hij blijft aan de gang. Twijfels bij ons, wat is dit, wat moeten we doen. Nog een pilletje er in? Nee, maar niet doen. Blijkbaar heeft de valium een averechts effect, dat kan soms, helaas nu dus ook, dan maar geen pilletje meer. Dan maar uit zien te zitten op deze manier.

Om 12 uur krijgt Jelle een superlekker bot en vermaakt zich daar prima mee. Het knallen begint, het gaat redelijk, we zitten bij Douwe, houden hem vast. De tranen lopen me over de wangen, dit had ik me niet bij deze avond voorgesteld! Dan komt er een vriendin binnen en daar draait Douwe op door. Hij gaat uit zijn dak en we moeten alle zeilen bijzetten om hem toch maar geen rare sprongen te laten maken. Na verloop van tijd kalmeert hij weer wat, we blijven bij hem, houden hem vast, ondersteunen daar waar nodig. Gelukkig wordt er niet giga-veel geknald, na 40 minuten wordt het al rustig. In de tijd hierna wordt Douwe ook weer rustiger, hij gaat weer zitten. We hebben het gehad.

Eerder deze dag sms-te Jeannette voor Douwe: Ga nu maar lekker op je kleedje en droom van grote kluiven, veel GG-diploma's en lekkere corgi wijven. Na het valium-pilletje leek het wel of de corgi wijven achter Douwe aanzaten in plaats van andersom!!!

Gelukkig is de valium nu weer uit zijn lijf en heeft hij de hele dag rustig geslapen (net als Jelle die veel heeft liggen snurken vandaag). Zo te zien heeft Douwe er ook niets aan overgehouden, in de zin van: hij is er in ieder geval niet op achteruit gegaan.

Dit was dan de eerste hernia-week. Er zullen er nu nog velen volgen. Douwe moet nog 6 weken rust houden, om te zorgen dat de ruggewervel weer terug op zijn plek zakt en hersteld. We moeten hierbij ook rekening blijven houden met terugval. Het zal wellicht niet allemaal voorspoedig gaan.

Na de 6 weken kunnen we dan voorzichtig beginnen met revalideren, kleine stukjes lopen, zorgen dat hij weer wat op kracht gaat komen. Dit zal nog maanden gaan duren! Grote kans dat hij nooit meer 100% zal worden, we kunnen misschien niet meer intensief trainen en werken zoals we deden, spelen met Jelle moet voortaan met beleid, de plannen die we hadden vallen in duigen, maar we zijn ontzettend blij dat het manneke er nog is en we hopen nog vele jaren van hem te kunnen genieten. Daar gaan we in ieder geval voor knokken.

Hij heeft lange tijd nog veel intensieve zorg nodig en gelukkig kunnen we die geven. Op dit soort momenten ben je intens blij dat je vanuit huis werkt.

Jelle slaapt op nieuwjaarsdag zijn roes uit.

 

Zaterdag 31 december 2011 (oudejaarsdag): Het oudejaarsavond-drama.

Ik loop nog in pyama als Douwe zich meldt om er uit te gaan. Gosse schiet snel in zijn kleren. De procedure wordt in gang gezet: Douwe blijf-commando geven, hekje open zetten, Gosse zet achterdeur open en op de haak, ik doe de sjaal om Douwe zijn buik, Gosse roept, we lopen naar buiten de regen in, op naar de aster, Douwe neemt een hurk-houding aan en gaat zitten poepen!!!!!!!!!!! Geweldig! Het gaat niet makkelijk, maar het gaat. Ik heb nog nooit twee zulke blije mensen 's ochtendsvroeg in de regen bij een schijtende hond zien staan.

Het is oudejaarsdag. Normaal een dag waarop we Douwe wat pilletjes geven tegen zijn angst voor vuurwerk en lekker gaan wandelen op plekken zonder knallen. Vandaag gaat dat niet. Vanavond krijgt hij valium, maar de dag willen we zo door zien te komen. De eerste knallen maken Douwe onrustig. In de loop van de dag gaat het beter. Als we maar in de buurt zijn dan voelt hij zich redelijk op zijn gemak. Tijdens etenstijd laten we Douwe snel even plassen. Vandaag maar even niet als hij piept, maar op het moment dat het het rustigst is buiten. Hij wil naar binnen vanwege de knallen, maar we spreken hem even streng toe en dan besluit hij toch maar even te plassen.

We verplaatsen Douwe met kussen en hekwerk naar de bank. Ligt hij lekker dicht bij ons. Later op de avond zal hij valium krijgen en hopelijk lekker high het vuurwerk doorstaan.

De feromoon-verdamper zit nog in het stopcontact. Verrassend is het om te zien dat iedere keer als Jelle er langs loopt hij er even met zijn neus heen gaat. Hij gaat zelfs vlakbij de verdamper met zijn neus er naar toe liggen pitten. Toch een lekker luchtje?

Fijne jaarwisseling toegewenst voor iedereen.

Oudejaarsavond: Douwe ligt lekker voor de bank en Jelle ligt met zijn neus bij de feromoonverdamper.

 

Vrijdag 30 december 2011: Voorbereiding oudejaarsavond.

Douwe lijkt stabiel te zijn. Hij kan nog steeds een klein beetje staan. We waggelen vanochtend weer even naar buiten. Wel menen we te zien dat hij links meer wegvalt dan rechts.

Douwe ligt de hele dag wat te suffen op zijn kussen. Regelmatig gaat hij even zitten, als hij buiten wat hoort, als we weggaan of als we weer terugkomen. Als we terugkomen van boodschappen doen probeert hij vrolijk te kwispelen. Dat ziet er wel aandoenlijk uit.

Vandaag zijn we bezig geweest met de voorbereidingen van oudejaarsavond. Een enorm dilemma wat we moeten doen. Douwe is erg bang voor vuurwerk en we willen natuurlijk niet dat hij in de stress schiet en rare dingen gaat doen. Moeten we Douwe gaan verkassen en een rustige plek gaan zoeken? Of hem in zijn vertrouwde omgeving laten en dan een oplossing zoeken? We kiezen voor het laatste. We blijven thuis en in overleg met de dierenarts krijgt Douwe morgenavond valium. Hij zal high het nieuwe jaar tegemoet zien. Normaal gesproken zou ik hem een superlekker bot geven, muziek aanzetten en de lampen aan. Nu mag hij echter niet op een bot knagen. Daarmee zou hij te veel druk op zijn rug kunnen zetten. Alleen voor Jelle ligt er dit jaar een lekker bot klaar.

Ook heb ik een feromoon-verdamper aangeschaft. Geen idee of dit werkt, maar hiervoor geldt: baat het niet dan schaadt het niet. Een feromoon-verdamper is een soort Brise-luchtverfrisser die wij als mensen niet ruiken. De verdamper steek je in het stopcontact en dan komt er een stof vrij die normaal gesproken door een teef geproduceerd wordt om haar pups gerust te stellen. Klinkt wel aangenaam, toch?

Misschien wordt Jelle ook wat rustiger van de feromonen. Hij is zijn speelmaatje kwijt en vind dat niet leuk. Gelukkig laat hij Douwe wel met rust, loopt hem niet uit te dagen en als hij op een bot gaat kauwen doet hij dat ver bij Douwe vandaan. Maar met het uitlaten zoekt hij graag een maatje op om mee te dollen en veel te rennen, hij moet zijn energie kwijt.

 

Douwe is even buiten wezen plassen, tegen de aster uiteraard. Met de sjaal onder zijn buik langs hou ik hem een beetje stabiel.

Donderdag 29 december 2011: Ietsje beter.

Douwe kan nog steeds een klein beetje staan. Geen algehele verlamming. Dat is fijn om te zien. Door de hernia zitten er zenuwbanen klem. Als deze volledig afgekneld worden is de hond verlamd. De kans op herstel is dan kleiner en het herstelproces is dan veel moeizamer. We putten er maar even hoop uit dat de zenuw niet volledig afgekneld is. Iedere dag dat dat het geval is, is er één.

Vannacht heeft hij ook gepoept. We zijn nog nooit zo blij geweest met een hondedrol! Maandag-ochtend was het de laatste keer, dus er moest wel een keer wat uitkomen. Fijn dat dat ook nog werkt.

Op de foto zie je zijn plekje. 1,5 x 1,5 m. Wel lekker bij het raam, kan hij mooi wat in de verte staren.

 

 

Woensdag 28 december 2011: Het gaat achteruit.

Iedere ochtend is het spannend. Hoe is het mannetje er aan toe. Vandaag ligt hij rustig op zijn kussen. Hij meld zich om te gaan plassen, dus daar gaan we: sjaal onder buik langs, Gosse loopt voorop en roept, ik een stukje erachter met de sjaal in de handen om stabiel te houden. Douwe kijkt ons vertwijfeld aan, hij vindt het maar een circus..... wat een gedoe.... zo kan je toch niet pissen, gelukkig doet hij dat uiteindelijk toch. Hij wil ook graag poepen, maar kan de kracht niet vinden. Maandag-ochtend heeft hij nog gepoept, sindsdien niet meer.......... Het komt er vanzelf een keer uit denken we dan maar....

We gaan met Jelle naar Hemmen, wandelen. Het voelt rot om Douwe alleen te laten. Hij piept, hij wil graag mee, sorry maatje, voorlopig niet...

Douwe is toch weer verder achteruit gegaan. Hij kan niet meer op zijn achterbenen staan. We hebben niet de indruk dat hij pijn heeft, want hij is rustig. Het is erg zielig om te zien. Als hij rustig ligt gaat het wel, maar als hij naar buiten moet (gelukkig maar 2-3x per dag), zie je hoe het met 'm is. En je wilt hem geen pijn doen. Moeilijk, wat doe je goed... wat niet..... komt het wel goed...... of niet? De vertwijfeling slaat toe. Het wordt een jankdag vandaag.

We bellen de dierenarts voor overleg. Moeten we toch een operatie overwegen? Wat zijn de voors en tegens ten opzichte van een conservatieve behandeling zonder operatie. Garanties zijn er in beide gevallen niet te geven. Waar doe je goed aan? Wat is het beste voor Douwe?

We maken de tuin wat kleiner door met touwen en paaltjes en stuk af te zetten. Als Douwe er 's avonds uit moet vind hij het maar helemaal niks. Waar moet hij nu tegen aan pissen? Hij kan niet meer bij de struiken. Ik pak snel een oude herfstaster uit een pot en leg die op de grond. Gelukkig is dat het, Douwe pist er meteen tegenaan.

Wat ook verbazend is dat Douwe weer iets steviger op zijn achterbenen lijkt te staan. Yes, dat willen we zien.

 

 

De oude herfstaster om tegen aan te pissen.

 

Dinsdag 27 december 2011: Controle bij dierenarts en Jeannette op bezoek.

Om 8 uur 's ochtends zijn we weer bij de dierenarts voor een controle-afspraak. Douwe lijkt niet erg meer achteruit te zijn gegaan. De pijnreflexen doen het nog. Hij heeft wel wat vertraging in zijn reflexen, nu ook links, gister alleen nog rechts. We gaan op dezelfde voet verder. Weer een spuit prednison en pijnstilling. Naar huis en afwachten maar.

We sturen een mail naar Douwe-vrienden en ontvangen veel hartverwarmende reacties.

Jeannette komt vandaag bij ons langs met haar roedel van 4 corgi's. We gaan samen met dit spul en Jelle naar de Waal, waar we even lekker uitwaaien. Jeannette heeft Jutter bij. Hij heeft in maart een hernia gehad, was volledig verlamd, maar loopt nu weer met de roedel mee. Hij heeft wat een raar loopje, maar hij is er dan toch maar. Het was voor hem een moeizaam proces, maar met dit resultaat, de moeite waard. Het geeft ons hoop.

Bij thuiskomst hebben we nog een gezellige dag. Met een schuin oog houden we Douwe in de gaten. Hij meld zich als hij er uit moet. Dat is het moment waar op we zien hoe het gaat. Hij ligt de hele dag, maar dan staat hij op. We schrikken, hij kan bijna niet meer lopen. We wankelen/vallen met hem naar buiten en weer terug.

Jeannette belt een bevriend dieren-fysiotherapeute. We moeten Douwe gaan helpen met een sjaal onder zijn buik langs met lopen. Ook heeft Jeannette rubber-matten bij die we in huis leggen, zodat Douwe meer grip heeft als hij er uit moet. Het is fijn om met iemand te praten die dezelfde ervaring heeft.

 

Maandag 26 december 2011 (2e kerstdag): Ons vermoeden wordt bevestigd.

We worden vroeg wakker en gaan bij Douwe kijken, het is vijf uur en erg donker buiten. Douwe moet er even uit. We schrikken... hij loopt slechter dan gister, maar hij loopt nog. Wel nemen we het besluit om straks de dierenarts te bellen. We gaan maar weer even naar bed.

Als we voor de tweede keer opstaan, wil Douwe er weer even uit. Ik maak een foto van hem (excuus voor de beroerde kwaliteit). Jeannette sms't en vraagt hoe het met Douwe gaat. Ik stuur de foto. Binnen twee tellen gaat de telefoon: Naar de dierenarts is wat ik hoor aan de andere kant van de lijn. Dat waren we al van plan, dus dat komt goed.

De dierenarts bevestigd ons vermoeden. Douwe heeft een acute hernia. Hij krijgt rust voorgegeschreven, een spuit prednison en morfine. We krijgen nog pillen prednison en pijnstillers mee en gaan weer naar huis.

Gelukkig is de familie zo flexibel om de plannen voor deze dag om te gooien en in plaats van dat we naar brabant gaan om te eten, komt het eten naar Zetten en kunnen we zo bij Douwe blijven.

 

Douwe staat met een bolle rug

hij heeft veel pijn

Zondag 25 december 2011 (1e kerstdag): Douwe blesseert zich.

Gosse gaat in de ochtend lekker even op pad met Douwe en Jelle, even uitwaaien langs de Waal. De honden hebben dolle pret. Op een gegeven moment piept Douwe een keer, maar ach dat gebeurd wel eens als ze aan het spelen zijn.

Terug bij de auto wil Douwe niet in de auto springen, dus zet Gosse hem er in. Kan een keer zijn toch?

We gaan naar Friesland om kerst te vieren. Douwe ben ik de hele dag een beetje kwijt, hij verstopt zich, gaat ergens in een hoekje liggen. Toch raar voor een hond die altijd met zijn neus voor aan staat, zeker als er wat te eten is. Op een gegeven moment loopt hij met een bolle rug en zijn achterbenen wat stijf. De alarmbellen beginnen zachtjes te rinkelen, het zal toch niet.... Nee, dat kan niet, toch?.... Onderweg naar huis bellen wemet Jeannette van Kennel de Milligenhof (fokster, ervaringsdeskundige op het gebied van hernia en vriendin). Ophokken is het eerste wat ze zegt, dat hadden we al gedaan. we hadden Douwe direct in de bench gedaan die we toevallig bijhadden.

Bij thuiskomst bouwen we direct een ruimte van 1,5 x 1,5 m met zijn kussen er in. Douwe wil alleen maar liggen, hij heeft duidelijk pijn. Op een gegeven moment geeft hij aan er uit te moeten en we laten hem naar de tuin gaan. Het lopen gaat al moeizamer. Na plassen direct weer naar binnen en op zijn plaats.

Vertwijfeld vragen we ons af hoe dit nu kan. En erger nog, vragen we ons af: Hoe gaat dit verder????????

 

© Jannemieke Termeer